لُغَتِ قُرص
(دوستان کمابیش بااین نام ومضمونش آشنا هستند والبته، غربت آنرا از سایر خوانندگان عذرخواهم.لغت نامه ایست مثلا طنز که تأثیر پذیرفته از چموشیهای یک دانشجوی ترم 1ادبیات است که امروز نفسهای آخر ترم 6 را می زند.گزیده اش(که در اصل گزیده ی الف تا د است و زیادی هم گزیده است)را آورده ام.باشد که گوشه ی لبانتان را تکانی بدهد.)
روز بزرگداشت شاعر و عارف نامدار ایران "عطار نیشابوری" بهانه ای شد برای نگارش زندگی نامه ای مختصر و معرفی بعضی از آثار وی. منابعی که در پایان ذکر شده برای علاقمندانی است که می خواهند بیش از این متن مختصر ٬ درباره عطار مطالعه کنند.
زندگی نامه:
"فریدالدین ابوحامد عطار نیشابوری" در سال ۵۳۷ در شهر کدکن از توابع نیشابور متولد شد.پدرش عطار و داروفروش بزرگی بود و فریدالدین که اطلاعاتی در زمینه طب و داروشناسی داشت پس از مرگ پدر شغل او را ادامه داد. چنانکه خود می سراید:
مصیبت نامه کاندوه جهانست الهی نامه کاسرار عیانست
به داروخانه کردم هر دو آغاز چگونه زود رستم زین و آن باز
با توجه به تصریح خود شاعر در ابیات فوق٬ تحول زندگی او در زمان پزشکی روی داده و آثاری را هم در آن زمان به رشته تحریر در آورده بوده است. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی است و در عرفان نیز مقام و مرتبه والایی داشته ٬ و نه تنها مقلد نبوده بلکه صاحب نظر بزرگی ست و اولین منظومه تمثیلی ــ عرفانی "منطق الطیر" در زبان فارسی را سروده ٬ چنانکه مولوی می گوید:
هفت شهر عشق را عطار گشت ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم
آثار:
آثار منظوم:
هر گاه یادت در خاطره هایم به رقص می آید
قلبم با کلامی شیرین آوایت را تداعی می کند
ملک الشعرای بهار